Geplaatst op

Seksuele en Gender Diversiteit

Binnen veelgemeenschappen rust op seksuele en gender diversiteit nog een taboe. Homoseksualiteit is daar meestal nog lastig bespreekbaar en met de term gender diversiteit is men veelal onbekend. Vaak wordt gedacht dat seksuele en gender diversiteit hetzelfde zijn. Het is om een complex aan redenen een heel gevoelig thema. Een gebrek aan kennis en de invloed vanuit cultuur en religie dragen in ieder geval bij aan het bestaan van vooroordelen onder sommige migrantengemeenschappen.

Uit eerdere bijeenkomsten over dit thema blijkt dat men bewust is van het feitdat men in een samenleving leeft waarbinnen homoseksualiteit geaccepteerd en veelal geopenbaard wordt. Zij vinden dat, dat bost met de opvattingen binnen de eigen cultuur. Wel zijn zij van mening dat homoseksuelen respectvol behandeld dienen te worden en dat het belangrijk is dit over te brengen op de kinderen. Maar vinden het tegelijkertijd moeilijk om met hun kinderen te spreken over seksualiteit. Zij hebben hier zelf nooit met hun ouders over gesproken en weten niet over wat en hoe ze met hun kinderen moeten spreken.

Hoewel het een moeilijk bespreekbaar thema is en de organisatie van de bijeenkomsten veel aandacht en een zorgvuldige voorbereiding vergt, wil Inclusia een opening bieden om het onderwerp bespreekbaar te maken. En migrantengemeenschappen zo een weg tot begrip en acceptatie te bieden zodat het voor LHBTI+ mensen binnen deze gemeenschappen mogelijk wordt om openlijk zichzelf te kunnen zijn.

Met deze dialogen willen we doelgroepen bereiken die niet makkelijk in gesprek gaan over LHBTQI+ers. We gaan ons inzetten om het gesprek op gang te brengen en te houden binnen de grote gemeenschappen. Ook zetten we ons in om nieuwe doelgroepen te bereiken en te betrekken bij dit traject. De bijeenkomsten worden laagdrempelig georganiseerd op plaatsen waar de doelgroepen bij elkaar komen. Bij het bespreekbaar maken wordt samengewerkt met organisaties in de gay/straight Alliance.

Uit ervaring is gebleken dat er grote behoefte is om het thema te bespreken, tegelijkertijd kost het veel moeite om de samenwerking met organisaties rond dit thema tot stand te brengen en het bij hen op de agenda te krijgen en te houden. Daarom is het van belang de bijeenkomsten zorgvuldig voor te bereiden en goed af te stemmen wat wel en niet besproken gaat worden. De gespreksleiders moeten goed voorbereid zijn en voldoende informatie hebben om het gesprek aan te kunnen gaan. Hierbij is het belangrijk dat er ruimte is voor hun eigen meningvorming en het met elkaar zoeken naar wat we willen bereiken met de bijeenkomsten.

Doordat het een thema is waar mensen niet makkelijk over praten is het belangrijk om een veilige omgeving te creëren waarbinnen het gesprek plaats kan vinden. 

Geplaatst op Geef een reactie

Op het eerste gezicht

De activiteit Op het eerste gezicht, is ontwikkeld om jongeren te laten inzien dat zij zich bevooroordeeld en discriminerend op stellen jegens anderen. Door middel van een spelvorm willen we hen bewust maken van hun vooroordelen zodat zij hun mening kunnen bijstellen. Veel jongeren zijn geneigd mensen te stereotyperen op uiterlijke kenmerken, houding en gedrag. Het is belangrijk om hen hiervan bewust te maken en te laten inzien welke consequenties dat heeft voor de ander. 

De bijeenkomsten kunnen plaats vinden in buurthuizen en/of bij stichtingen. Afhankelijk van het aantal deelnemers worden de groepen samengesteld, maximaal 5 groepen.

Aan elke tafel komt een bepaald vooroordeel aan de orde. Bijvoorbeeld: Er zitten drie vrouwen achter de tafel waarvan 1 een tienermoeder is. De deelnemers moeten uitzoeken wie de tienermoeder is. Het spel bestaat uit drie spelrondes. Tijdens de eerste ronde moeten de deelnemers op basis van uiterlijke kenmerken, houding en gedrag bepalen wie de tienermoeder is. Tijdens de andere twee spelrondes worden zij in de gelegenheid gesteld vragen te formuleren en te stellen.

Deze interactieve werkwijze zet de deelnemers aan het denken omdat zij gedwongen worden te praten over hun ‘onbewuste’ vooroordelen. Zij dienen hun keuze voor een bepaalde kandidaat te beargumenteren. Per bijeenkomst kunnen twee doelgroepen waar vooroordelen over bestaan aan bod komen en aan het einde van de bijeenkomst vertellen de desbetreffende personen hun verhaal en kunnen de deelnemers vragen stellen.

Geplaatst op Geef een reactie

Speeddaten met je grootste vooroordelen

Diversiteit in de samenleving kan een bron voor inspiratie en ontwikkeling vormen. 

De verschillen in leeftijd, afkomst, mogelijkheden, religie, gender en seksuele geaardheid vormen echter steeds vaker een reden voor conflict. Een bekend Nederlands spreekwoord is;’ Onbekend maakt onbemind’. Dit duidt op de afstand tussen groepen die vaak leidt tot stereotypering. Door te categoriseren banen wij ons immers een weg tussen alle indrukken en verschillen.

Maar op deze wijze ontstaan ook vooroordelen. En die hebben we allemaal, daar valt niet aan te ontkomen. 

Het is belangrijk dat mensen deze vooroordelen onderkennen en zich tevens realiseren hoe zij een belemmering kunnen vormen in de omgang met anderen. En zelfs een barrière kunnen vormen om in contact te treden met elkaar. 

Voor een goed leefklimaat in een buurt of een wijk is het van belang mensen elkaar kennen en dat er geen schroom is om elkaar op te zoeken. 

Als we ‘normaal’ met elkaar willen leven in buurten of wijken is het van belang dat deze barrières van vooroordelen worden doorbroken en dat mensen met andere ogen naar elkaar gaan kijken. Ook de mensen die vinden dat zij gediscrimineerd, zijn zich vaak niet bewust van het feit dat ook zij vooroordelen hebben. Om je te kunnen verweren tegen discriminatie dien je eerst bewust te zijn van je eigen gedrag en vooroordelen. “Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”, is ook zo’n spreekwoord.

Tijdens deze activiteit worden mensen geconfronteerd met hun vooroordelen en wordt hun onbewuste gedrag ten op zichtte van anderen zichtbaar. Door de confrontatie met de mensen waarover zij een vooroordeel hebben en wat het voor hen betekent, wordt over het algemeen duidelijk dat er sprake is van verkeerde beeldvorming. 

Methodiek

Deze speeddates vinden plaats in wijkgebouwen/buurthuizen. Via verschillende kanalen worden bewoners opgeroepen om met elkaar in gesprek te gaan over hun vooroordelen.

Aan vier tafels neemt een voorzitter plaats, die een groep vertegenwoordigt waar vooroordelen over bestaan. Op de tafel ligt een cartoon of tekst die de vooroordelen in beeld brengt. En op basis waarvan het gesprek kan starten. Bij binnenkomst wordt een kaartje uitgereikt waarop de volgorde staat waarin men de tafels gaat bezoeken. Iedere ronde duurt zo’n 15 minuten.

De thema’s aan de tafels kunnen zijn:

  • Leeftijd
  • Religie
  • Afkomst
  • Beperking
  • Gender diversiteit
  • Seksuele diversiteit
  • Dakloos/verslaafd

De bijeenkomsten worden afgesloten met een informeel samenzijn waardoor de aanwezigen de kans krijgen om op een ontspannen manier met elkaar na te praten en beter kennis met elkaar te kunnen maken.

Geplaatst op Geef een reactie

Mooi anders

We zien binnen veel migranten gemeenschappen dat ouders van kinderen met een beperking of ontwikkelingsachterstand  het moeilijk vinden om te accepteren dat hun kind een ontwikkelingsachterstand, verstandelijke of lichamelijke beperking heeft en zij ervaren vaak onbegrip binnen de eigen gemeenschap. De ouders hebben moeite met het erkennen en begrijpen van de beperking van hun kind. Zij zien graag dat hun kind door middel van een opleiding en een goede baan, voor geld en aanzien voor de familie gaat zorgen. Ouders verschillen in hun mening over de verschillende soorten beperkingen. Sommige ouders zijn van mening dat je aan ’verkeerd gedrag’ als ADHD of autisme wat kan doen. Duidelijkheid en streng optreden vinden zij hierbij belangrijk. De ouders denken, of hopen, dat het kind uit het gedrag zal groeien. Hulp voor de verbetering van het gedrag vinden de ouders daarom niet nodig, ze zien liever dat er aandacht besteed wordt aan de intellectuele ontwikkeling van het kind. Andere ouders vinden gedragsproblemen juist problematisch.

Ook de omgeving kijkt vaak niet positief tegen de kinderen Ook zijn er ouders die proberen er van alles aan te doen om te zorgen dat de beperking “over gaat” door straffen, bidden en met hulp van de kerk of moskee. Deze kinderen zitten hierdoor vaak in een bijna onmogelijke situatie. Ze krijgen onvoldoende hulp en kansen om zich te ontwikkelen. Ze worden onterecht streng bejegend of verstopt. 

Met de training “Mooi anders” gaan we in samenwerking met verschillende vrijwillige zelforganisaties een bijdrage gaan leveren aan de bewustwording en beeldvorming rondom kinderen met een geestelijke beperking onder mensen vanuit diverse culturen.

Ervaren trainers zullen met ouders het gesprek aangaan over hoe ze kijken naar kinderen die anders zijn en hoe ze binnen hun omgeving kijken naar ouders die een kind met een beperking opvoeden. Uit eerdere bijeenkomsten hebben we geleerd dat ouders met kinderen met een beperking zich uitgesloten voelen en het idee hebben dat ze geen steun krijgen vanuit hun omgeving en dat dit ze heel erg zwaar valt. Ook hebben we gezien dat ouders niet goed weten wat een mentale beperking is en wat voor zorg en ondersteuning er beschikbaar is voor deze kinderen.

Het traject bestaat uit 3 bijeenkomsten en wordt op locatie aangeboden om een zo laagdrempelige en veilig mogelijke omgeving te creëren zodat mensen vrij zijn hun mening te delen.

Geplaatst op Geef een reactie

Geen Daden Maar Woorden

Vanuit Stichting Inclusia bieden we een training aan groepen moeders en vaders om te leren hoe in gesprek te gaan over seksualiteit met hun jongeren. De moraal die kinderen binnen het gezin aanleren draagt mede bij aan het gedrag van de jongeren in de openbare ruimte. Daarom is het belangrijk dat binnen de opvoeding voldoende aandacht is voor seksualiteit.

Het doel van de training is:
Door vaders en moeders te leren op gelijkwaardige wijze met hun kinderen het gesprek aan te gaan over seksualiteit, weten jongeren zich beter houding te geven in de openbare ruimte ten opzichte van mensen van het andere geslacht.

We werken aan een aantal subdoelstellingen die bijdragen aan de doelstelling:

  1. Ouders bewust maken van hun rol in de seksuele opvoeding van hun kinderen en hoe deze van invloed is op het gedrag van hun kinderen in de openbare ruimte
  2. Het vergroten van bewustwording dat iedereen grenzen heeft op seksueel gebied, die gerespecteerd dienen te worden.
  3. Het vergroten van kennis over wanneer seksueel gedrag grensoverschrijdend is.
  4. Het bespreekbaar maken van taboeonderwerpen die emancipatie van vrouwen en meisjes in de weg staan
  5. Het vergroten van de gelijkwaardige positie en gelijke behandeling van vrouwen en mannen (gendergelijkheid).

De trainingen worden aangeboden aan groepen vaders en moeders en zullen door ervaren trainers aangeboden worden. De bijeenkomsten hebben een klein informatief gedeelte maar hebben vooral een grote bewustwordingscomponent waarna vervolgens door het delen van ervaringen en het samen zoeken naar oplossingen gewerkt zal worden aan een attitude verandering. De trainers bieden handvatten en oefeningen om de moeders en vaders te leren hoe het gesprek op gang te brengen.

De training van 4 bijeenkomsten zal er als volgt uitzien:

We gaan binnen deze training niet specifiek uitleg geven over seksualiteit maar we gaan vooral met de ouders in op bewustwording van de noodzaak om het gesprek aan te gaan over seksualiteit en hoe dit gesprek te voeren.