Geplaatst op Geef een reactie

Verborgen vrouwen

De eerste generaties arbeidsmigranten zijn de ouderen van nu. Het zijn mannen die naar Nederland kwamen om te werken en die in de loop van tijd hun gezinnen over hebben laten komen. De vrouwen die naar Nederland kwamen leefden vaak een geïsoleerd leven. Ze leerden de taal niet, bleven thuis bij het gezin en leerden weinig over de samenleving. Hun mannen richtten zich op de contacten buiten het gezin en de vrouwen bleven verborgen. Nu zien we in Nederland dat een groep van deze vrouwen die inmiddels boven de 65 is, alleen achter blijft. Hun man is overleden en hun kinderen zijn druk met werk en gezin. Deze verborgen vrouwen hebben nooit een connectie gemaakt met de samenleving en leven nu nog steeds verborgen in hun woningen of bij hun kinderen. We zien dat deze ouderen het extra zwaar hebben en door hun verborgen leven niet aanhaken bij bestaande initiatieven.

Vanuit Stichting Inclusia willen we extra aandacht besteden aan deze vrouwen door te kijken naar mogelijkheden om ze uit hun isolement te halen en ze samen te brengen in een inloop waar ze elkaar kunnen ontmoeten en onder begeleiding van vrijwilligers kunnen werken aan wat meer zelfredzaamheid. We zullen hiervoor groepen vrijwillige buurtmoeders trainen die deze ouderen gaan opzoeken en bezoeken en met hun gaan kijken hoe ze ervoor staan, die met hun gaan praten over hun wensen en behoeften en wat ze nodig hebben om het te redden in de samenleving. 

Met het wijkteam wordt samengewerkt en indien  een zorgbehoevende oudere ondersteuning nodig heeft, kan dit direct  opgepakt worden. De vrouwen nemen de ouderen mee naar buiten, naar een centrale inloop maar ook de wijk in. Ze gaan met hun werken aan vaardigheden als boodschappen doen, hulp vragen, doktersbezoek en bezoeken activiteiten die er zijn in de wijk. De ouderen vinden het vaak eng om de wijk in te gaan, spreken de taal niet en hebben vaak ook nog nooit met bijvoorbeeld het openbaar vervoer gereisd.

Met onze inzet willen we de ouderen weer een stukje regie geven over hun eigen leven. We gaan werken aan hun zelfredzaamheid en gaan ze uit hun isolement halen zodat  ze langzaamaan weer deel nemen aan de samenleving. 

Geplaatst op Geef een reactie

Tweede thuis in de moskee

Gemiddeld genomen vergaat het 55-plussers met een niet westerse achtergrond niet bijzonder goed. Ze leven vaker onder de armoedegrens en ervaren meer fysieke en mentale gezondheidsproblemen dan hun Nederlandse leeftijdgenoten zonder migratie achtergrond. Zorgelijk is de eenzaamheid onder Turkse en Marokkaanse ouderen. Zo’n tweederde van de Turkse en Marokkaanse ouderen voelt zich eenzaam. Dat is een alarmerend cijfer want van de ouderen zonder migratie achtergrond geeft ‘slechts ‘, één op de drie aan zich eenzaam te voelen. Deze ouderen verkeren vaak in een isolement. Velen wonen bij hun kinderen, die werken, waardoor de ouder overdag alleen thuis is. Zij spreken de taal slecht waardoor hun mogelijkheden om contact te leggen met de buitenwereld beperkt is.

Wel bezoeken deze ouderen vaak de moskee. Religie blijkt een grotere rol in hun leven te gaan spelen. Ze gaan naar de moskee voor het gebed en blijven na het gebed vaak in de moskee achter om nog wat te praten met de vrijwilligers. Ze proberen zo een stukje van de tijd te doden tot het volgende gebed zodat ze niet alleen naar huis hoeven te gaan.Mensen op oudere leeftijd hebben een sterke behoefte om zich te omringen met gelijkgestemden en activiteiten te ondernemen die op hun cultuur van herkomst aansluiten. 

De vrijwilligers van de moskee willen deze ouderen graag helpen maar ze weten niet goed hoe.

De moskee is vooral een gebedsruimte waardoor er weinig ruimte is om de ouderen een plek te bieden.

Met het project Moskee een tweede huis willen we samen met deze vrijwilligers de mogelijkheden gaan onderzoeken. We gaan kijken of er een ruimte is waar de ouderen terecht kunnen en gaan een werkgroep opzetten van getrainde vrijwilligers die veilig activiteiten voor en met ouderen kunnen uitvoeren. Binnen de moskee gaan we de ouderen in kaart brengen en gaan we moskee bezoekers vragen of ze eenzame ouderen in hun omgeving kennen. 

Met deze ouderen gaan we in gesprek over hun wensen en behoeften en samen met hen en de vrijwilligers wordt een programma opgesteld. Naast ontmoetingsactiviteiten zal er ook aandacht zijn voor beweging, valpreventie, en zal er informatie verstrekt worden over gezondheid, medicatie en het zorgaanbod. 

Met deze inzet willen we de eenzaamheid onder deze ouderen bestrijden en via de activiteiten en het versterken van hun sociale netwerk weer een stukje regie over hun eigen leven teruggeven.

Dit versterken van de eigen kracht en het sociale netwerk rond kwetsbare mensen is een belangrijk element in het werk van Inclusia. Met het versterken van het netwerk verbeter je niet alleen de situatie van de ouder, je versterkt allen die deel uitmaken van het netwerk, ook bijvoorbeeld de mantelzorger. Ons geloof in de kracht van mensen maakt dat mensen deze kracht in zichzelf vinden. 

We geven ze een duwtje in de richting van participatie in de samenleving ofeigen ontwikkeling op het gebied van zelfredzaamheid en weerbaarheid.

Geplaatst op Geef een reactie

De wijk wereld

Er worden tal van initiatieven voor ouderen in de wijken georganiseerd, maar de oudere migranten nemen hier veelal niet aan deel. Dit heeft te maken met het feit dat zij daar vaak niet bekend mee zijn en de activiteiten niet aansluiten bij de behoeften van deze ouderen.Mensen op oudere leeftijd hebben een sterke behoefte om zich te omringen met gelijkgestemden en activiteiten te ondernemen die op hun cultuur van herkomst aansluiten. 

Inclusia wil via verschillende acties de deelname van ouderen aan activiteiten vergroten door ofwel hen mee te nemen en te introduceren bij bestaande activiteiten of door activiteiten op te zetten die beter aansluiten bij hun wensen en behoeften.

Getrainde vrijwilligers gaan ouderen bezoeken en vragen naar hun situatie. Op basis daarvan en hun wensen en behoeften wordt een plannetje opgesteld van de te ondernemen activiteiten in de wijk. Wij brengen ouderen met gelijke wensen samen, zodat zij gezamenlijk kunnen deelnemen aan activiteiten en elkaar kunnen ondersteunen. De ouderen worden thuis opgehaald en gaan in groepjes van ongeveer drie personen de wijk verkennen. Als eerste worden initiatieven op loopafstand bezocht zodat zij wennen aan het idee. De vrijwilliger begeleidt de onderlinge kennismaking en tijdens de tour komen al gauw persoonlijke vragen en problemen aan de orde, waardoor gelijk blijkt hoe je elkaar bij kan staan Tijdens de wandeling is er gelegenheid voor pauzes op de bankjes in de wijk zodat je ook beseft dat als je slecht ter been bent je toch nog door kleinere afstanden te lopen de toch wijk in kan.

Tijdens de wijkwandeling krijgen zij niet alleen zicht op hoe zij op een aangename manier hun tijd kunnen besteden, maar ook op waar zij bij vragen en problemen hulp kunnen krijgen. Zoals hulp bij financiële problemen, taal, administratie, maar ook waar zij terecht kunnen als het gaat om medicijngebruik, gezondheid en zorg. Zo wordt een kennismaking met welzijn, zorgprofessionals en de vraagwijzer ingepland, zodat zij daarmee bekend raken en de drempel voor een vervolgbezoek is verlaagd. Ook gaan we gebruik maken van het openbaar vervoer, gaan we gezamenlijk eten bij een maaltijdproject en gaan we gezamenlijk bewegen. 

Mocht bij de intake blijken dat er sprake is van een ernstigere problematiek bijvoorbeeld op het gebied van gezondheid of begeleiding zal direct doorverwezen worden naar een zorg en/of sociaal wijkteam of indien nodig naar specialistische zorg. Tevens wordt er gekeken of men kan aansluiten op een later tijdstip. Als het project te zwaar is om aan deel te nemen wordt er omgekeken naar andere mogelijkheden om de eenzaamheid te doorbreken bijvoorbeeld een vrijwilliger die de persoon regelmatig bezoekt of door aan te sluiten bij een inloopactiviteit in de nabije omgeving.

Tijdens de eerste verkenningen gaan een aantal vitale ouderen mee, zodat zij daarna als zij dat willen ook andere ouderen mee kunnen nemen en motiveren. Zij worden in de gelegenheid gesteld om vrijwilliger te worden en krijgen een workshop aangeboden over wat er bij een dergelijk wijkbezoek komt kijken en hoe andere te stimuleren.

Geplaatst op Geef een reactie

Eenzame ouderen

Vluchtelingen hebben allemaal een eigen verhaal, een verleden, interesses en talenten. Ook kennen vluchtelingen vaak mensen in de nieuwe omgeving: bijvoorbeeld familieleden of landgenoten.

 In de visie van Inclusia vergroot het aansluiten op de belevingswereld van statushouders de mogelijkheden voor participatie. Inclusia zet in op het versterken van de competenties, daarbij gaat het om het versterken van de draagkracht door de taalvaardigheid te vergroten, door opleidingen te volgen, door een sociaal netwerk op te bouwen, door mee te doen aan vrijwilligerswerk en deel te nemen aan informele netwerken. 

Wij kunnen een traject bieden aan nieuwkomers, waarin we nagaan waar hun ambities en mogelijkheden liggen. We brengen in beeld in welke sector men in het land van herkomst actief was en of daar ook mogelijkheden voor liggen in Nederland, we gaan na of hun diploma’s in Nederland erkend en omgezet kunnen worden en/ of dat er aanvullende opleidingen gevolgd kunnen worden. Kortom tijdens vier bijeenkomsten brengen wij de ambities, mogelijkheden en belemmeringen in beeld, waardoor de cursist inzicht krijgt in waar de mogelijkheden liggen.

Een mogelijk aanvullend traject is ‘participatie in de stad’ Dit is een programma waar tijdens de eerste drie bijeenkomsten uitgelegd wordt wat participeren en vrijwilligerswerk in Nederland inhoudt. De vijf keren daarop bezoeken we met het hele gezin instellingen en/of verenigingen in de stad. Dit kan een bibliotheek zijn of een sportvereniging, een kinderboerderij en/of wijkgebouwen. Zo doen cursisten concrete ervaringen op met de mogelijke activiteiten voor hun kinderen maar zien tevens de mogelijkheden om eventueel zelf actief te worden. Een vrijwilliger zorgt voor de ontvangst en legt uit wat voor werkzaamheden op de locatie uitgevoerd worden, waardoor er inzicht ontstaat wat er van een vrijwilliger verwacht wordt en of dat aansluit op de eigen interesses. 

Ook besteden wij tijdens de bezoeken aandacht aan kennismaking binnen de wijk, zodat men weet welke mogelijkheden er in de nabije omgeving zijn voor ontspanning en educatie, maar ook waar men voor eventuele hulp en zorg terecht kan. 

We houden de groepsgrootte beperkt en gaan met 2 of 3 gezinnen tegelijk op pad. De begeleiding wordt verzorgd door trainers die tegelijk aandacht besteden aan het bevorderen van het contact met wijkbewoners.